سابقه و هدف: عفونت حاد تنفسی (ARI) یک معضل اصلی حوزه بهداشت عمومی در کشورهای در حال توسعه می باشد. برنامه های آموزش بهداشت برای مادران زمانی موثر هستند که عملکرد آن ها در برابر عفونت مورد پایش قرار گیرد. هدف این مطالعه بررسی عملکرد مادران در برابر ARI کودکانشان بود.روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، 255 مادر مراجعه کننده به مرکز بهداشتی درمانی صاحب الزمان تهران بررسی شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. پس از امتیازدهی سوالات، نمره عملکرد مادران تعیین شد.یافته ها: از 229 مادری که فرزندانشان به ARI مبتلا شده بودند، 53 مادر (%23.14) اقدام خاصی قبل از مراجعه به پزشک انجام نداده بودند. شایع ترین اقدام انجام شده توسط سایر مادران، استفاده از شربت و قرص سرماخوردگی (%22.1) بود و تنها حدود %5 از آنتی بیوتیک استفاده کرده بودند. بیشتر مادران (%51.96) گفتند که اقدامات فوق را بر پایه تجربیات فردی انجام داده اند. 141 نفر (%61.57) فرزند خود را نزد پزشک برده بودند. 92 نفر (%40.2) از کودکانی که مبتلا به سرماخوردگی شده بودند، تحت تغذیه با شیر مادر بودند که از این میان %92.4 در طول بیماری بدون تغییر از شیر مادر استفاده کردند. میانگین نمره عملکرد مادران در سطح خوبی بود. منبع اطلاعاتی مادر در زمینه اقدامات انجام شده با نمره عملکرد مادر ارتباط معنی داری داشت (p<0.001).نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد عملکرد مادران در زمینه ARI در سطح خوبی می باشد و نحوه کسب آگاهی آن ها بر عملکرد آن ها تاثیر دارد.

زمینه و هدف: عفونت های دستگاه تنفسی سالانه باعث مرگ حدود 4.5 میلیون کودک در سراسر جهان می شوند که بیشتر این مرگ و میرها در کشورهای در حال توسعه روی می دهد. پاتوژن های باکتریایی و ویروس ها هر دو عامل ایجاد این مرگ و میرها هستند. ویروس پاراآنفلوانزا یکی از عوامل شایع ایجاد کننده عفونت های دستگاه تنفسی می باشد. پاراآنفلوانزا باعث ایجاد 30% از عفونت های دستگاه تنفسی در کودکان قبل از سن مدرسه می باشد. این مطالعه به منظور بررسی شیوع عفونت ویروس پاراآنفلوانزا انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی که از بهمن ماه سال 1382 تا بهمن ماه 1383 بر روی 96 کودک بدو تولد تا پنج سال، مراجعه کننده به بیمارستان مرکز طبی کودکان انجام شده، سعی بر این بوده است که با بررسی ترشحات نازوفارنکس بیماران با روش ایمونوفلوئورسانس آنتی بادی فراوانی عفونت تنفسی پاراآنفلوانزا تعیین شده و بیماران از نظر توزیع فصلی، سن شایع درگیری و علایم و نشانه های کلینیکی مختلف مورد بررسی قرار گیرند.یافته ها: در این بررسی فراوانی نسبی عفونت ناشی از ویروس پاراآنفلوانزا 26% می باشد. شایع ترین سن ابتلا در بررسی ما سن 25 تا 36 ماهگی می باشد. فصل پاییز شایع ترین فصل بروز عفونت های دستگاه تنفسی ناشی از پاراآنفلوانزا می باشد. رینوره (96%) و سرفه (84%) شایع ترین علامت بالینی و تب (68%) شایع ترین نشان بالینی به دست آمده بود. شایع ترین بیماری کلینیکی، فارنگوتونسیلیت با شیوع 40% بود.نتیجه گیری: فراوانی عفونت پاراآنفلوانزا و سن شایع ابتلا مشابه مطالعات قبلی انجام شده در سایر کشورها می باشد همچنین در مطالعات انجام شده در اکثر کشورها فصل شایع پاییز و زمستان بوده است و در مطالعه ما هم در فصل پاییز شایع تر بوده است.

هدف: بیماری های عفونی دستگاه تنفسی سالانه باعث ایجاد 4.5 میلیون مرگ در میان کودکان جهان می شود که اکثریت این موارد در کشورهای در حال توسعه رخ می دهد.در این میان پاتوژن های باکتریایی و ویروسی هر دو مسوول ایجاد این موارد مرگ و میر هستند. عفونت های تنفسی آدنوویروسی گستره جهانی دارد ولی بیماری کشنده ناشی از آن نادر می باشد. این مطالعه به منظور بررسی شیوع عفونت آدنوویروسی انجام شد.روش مطالعه: در این مطالعه توصیفی و case-series که از مهر ماه سال 1382 تا شهریور ماه 1383 در 96 کودک صفر تا 5 ساله مراجعه کننده به بیمارستان مرکز طبی کودکان انجام شده با بررسی ترشحات نازوفارنکس بیماران با روش Immuno fluorescence Antibody (IFA)  فراوانی عفونت تنفسی آدنوویروسی تعیین شده و بیماران از نظر توزیع فصلی، سن شایع درگیری و علائم و نشانه های کلینیکی مختلف مورد بررسی قرار می گیرند.یافته ها :فراوانی نسبی بیماری تنفسی آدنوویروسی 10.4% عفونت های دستگاه تنفسی و پاییز شایع ترین فصل ابتلا بود. شایع ترین سن ابتلا 4 تا 12 ماه بود و سرفه و رینوره هریک با 90% موارد درگیری شایعترین علائم و تب با 100% موارد شایع ترین نشانه کلینیکی بدست آمد. شایع ترین بیماری کلینیکی در بیماران مورد مطالعه پنومونی با شیوع 40% بود.نتیجه گیری: فراوانی عفونت آدنوویروسی و سن شایع ابتلا در این مطالعه با دیگر مطالعات هماهنگی دارد ولی پنومونی از موارد شایع ابتلا می باشد که با توجه به مرکز ارجاع بودن این بیمارستان قابل توجیه به نظر می رسد.

سابقه و هدف: عفونت های تنفسی، بویژه ویروس انفلوانزا، به علت سرعت انتشارشان بسیار شایع بوده و در مرگ و میر و کودکان و بزرگسالان نقش حیاتی دارند. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی عوامل ویروسی در عفونت های حاد تنفسی در ایران، 1384-1385 انجام گرفت.روش کار: در این پژوهش شیوع عوامل ویروسی شامل انفلوانزا A و B، پاراانفلوانزا تیپ 3، 2، 1، آدنوویروس و ویروس سنسیشیال تنفسی مورد بررسی قرار گرفتند. 212 نمونه از با روش RT-PCR از نظر حضور ویروس های انفلوانزا مورد بررسی قرار گرفتند و نمونه های انفلوانزا منفی با روش ایمنوفلورسانس IFA از نظر وجود ویروس های پاراانفلوانزا و تیپ های آن، ویروس سنسیشیال تنفسی (RSV) و آدنوویروس مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: از 212 نمونه 122 نمونه از نظر عفونت های تنفسی ویروسی مثبت بودند. ویروس انفلوانزای A و B به ترتیب در 18 (%8.5) و 5 مورد (%2.5) شناسایی شدند. سنجش با روش IFA نشان داد که آدنوویروس، پاراانفلوانزاویروس و RSV به ترتیب در 24 مورد (%11)، 41 مورد (%19) و 34 مورد (%16) مثبت بود.نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهند که همه عوامل ویروسی تحت بررسی در مطالعه حاضر وجود داشته و RSV و ویروس انفلوانزای B به ترتیب بیشترین و کمترین فراوانی را داشتند.

مقدمه: بیماری سرماخوردگی شایع ترین عفونت در کودکان با عوارض متعدد از جمله اوتیت میانی حاد، سینوزیت و پنومونی همراه است.هدف: هدف این مطالعه تاثیر سرخارگل در کاهش موارد بروز بیماری سرماخوردگی و عوارض بعدی آن در کودکان 1 تا 5 سال بود.روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی 100 کودک 1 تا 5 سال به صورت تصادفی به دو گروه 50 نفری تقسیم شدند و به یک گروه اکیناسه (0.5 میلی لیتر: روزانه به کودکان 1 تا 2 سال، 2 میلی لیتر روزانه به کودکان 2 تا 8 سال) به مدت 3 ماه داده شد و گروه شاهد دارویی دریافت نکردند و به مدت 3 ماه از نظر ابتلا به عفونت راه هوایی فوقانی (URI)، سینوزیت و اوتیت پیگیری شدند. برای مقایسه دو گروه از آزمون آماری t-test و Chi-square استفاده شد.نتایج: دو گروه از نظر خصوصیات پایه مشابه بودند. موارد بروز عفونت راه های هوایی فوقانی و سینوزیت در گروه اکیناسه کمتر بود (P<0.05) اما در میزان بروز اوتیت تفاوتی بین دو گروه از نظر آماری نبود. میانگین تعداد دفعات ابتلا به URI، سینوزیت و اوتیت در هر دو گروه مشابه بود.نتیجه گیری: با توجه به اثربخشی و عوارض اندک اکیناسه درمان پروفیلاکسی آن برای پیشگیری از سرماخوردگی و عوارض آن در کودکان توصیه می شود.

RSV (Respiratory syncicial virus) اصلی ترین عامل ایجاد کننده برونشیولیت و پنومونی در کودکان زیر 1 سال و مهم ترین عامل بیماری زای دستگاه تنفس در اوایل دوران کودکی است. هدف از این پژوهش تعیین فراوانی عفونت ویروس سن سیشیال تنفسی و بررسی علایم بالینی آن در کودکان مبتلا به عفونت حاد دستگاه تنفسی تحتانی بوده است. این مطالعه توصیفی ـ مقطعی روی 83 بیمار در محدوده سنی 2 ماه تا 14 سال که مبتلا به عفونت حاد دستگاه تنفسی تحتانی (برحسب معیار تشخیصی بالینی) بوده و در بخش عفونی کودکان بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) در 8 ماه نخست سال 1380 بستری شده بودند، انجام شد. روش کار بدین ترتیب بود که پس از گرفتن نمونه نازوفارنکس با سواب، آزمون ایمونوفلورسانس(IFA)  اختصاصی روی نمونه ها صورت گرفت و نتایج IFA ثبت شد سپس با استفاده از نرم افزارSPSS9  بر حسب سن و جنس و علائم بالینی مقایسه گردید. براساس نتایج به دست آمده میانگین سن بیماران 88/5 ماه بود و 20 مورد از نظر RSV مثبت بودند (23% از کل موارد عفونت های حاد تنفسی بستری شده). در بیماران RSV مثبت نسبت پسر به دختر 8/1 به دست آمد و اغلب آن ها در محدوده سنی 6-2 ماه قرار داشتند. شایع ترین علایم بالینی در این بیماران (هر دو جنس و تمام گروه های سنی) به ترتیب سرفه، تب، آب ریزش بینی، ویزینگ و دیسترس تنفسی بوده است و در 25% موارد سابقه آلرژی وجود داشت. براساس بررسی های آماری، ارتباط بین فراوانی علایم بالینی و جنسیت معنی دار نبود. هم چنین اختلاف معنی داری بین میانگین سنی افراد دارای یک علامت بالینی و افراد فاقد آن علامت بالینی مشاهده نشد. با توجه به علایم بالینی شایع و نیز استفاده از روش IFA به خصوص در شیرخواران زیر 6 ماه مبتلا به عفونت حاد دستگاه تنفس و در فصل های سرد سال، می توان با تشخیص قطعی و به موقع عفونت RSV از مصرف بی مورد آنتی بیوتیک ها جلوگیری کرد.

زمینه و اهداف:  ویروس های تنفسی از مهم ترین عوامل بیماری در انسان ها هستند که تاثیر بسزایی بر عوارض و مرگ و میر در سراسر جهان و عمدتاً در کودکان دارند. هدف اصلی این کار بررسی اپیدمیولوژی و علت شناسی عفونت های حاد تنفسی شایع (ARI) در بین کودکان استان الاحساء در عربستان سعودی است. مواد و روش کار:  در مطالعه حاضر، 83 نمونه اوروفارنکس از دسامبر 2021 تا ژوئن 2022 که از بیماران اطفال 1 تا 13 ساله در استان الاحساء عربستان سعودی جمع آوری شده بودند، آزمایش شد. از مولتی پلکس PCR/RT-PCR برای شناسایی ویروس های تنفسی، از جمله ویروس سنسیتیال تنفسی انسانی (hRSV-A)، ویروس آنفولانزای A و B (INFA و INFB)، آدنوویروس انسانی (hAdV)، انتروویروس انسانی (hEV)، راینوویروس انسانی ( hRV)، ویروس پاراآنفلوآنزای انسانی (hPIV3) و ویروس بوکای انسانی (hBoV) استفاده گردید. یافته ها:  از 83 نمونه اوروفارنکس، 58 مورد (69.88%) مثبت بودند که درصد بالاتری در بین کودکان بالای 5 سال داشتند. hRV و hRSV-A به ترتیب با 31.33٪ و 24.1٪ غالب بودند و پس از آن hEV (18.1٪)، hPIV3 (13.25٪) و hAdV (8.43٪) قرار گرفتند. عفونت همزمان با 25.3 درصد از کل نمونه ها درصد بالایی را نشان داد. hEV بیشترین ویروس شناسایی شده به عنوان یک عفونت همزمان بود. شایان ذکر است، ویروس های تنفسی از جمله hRV، hPIV3 و hAdV در بهار افزایش یافت، در حالی که hRSV-A و hEV در زمستان افزایش یافت. رینوره و سرفه شایع ترین علائم در بین بیماران با نمونه های مثبت، به ویژه با بیماران hRV بود. از سوی دیگر، تب در بیماران hRSV-A و hEV بیشتر از سایرین بود. قابل توجه، تنگی نفس/تاکی پنه بیشتر از سایر ویروس ها با hPIV3 همراه بود. نتیجه گیری:  نتایج بدست آمده، شیوع مهم عفونت های حاد تنفسی در بین کودکان و بهبود داده های اپیدمیولوژیک ویروس های تنفسی در بین کودکان ساکن استان الاحساء عربستان سعودی را نشان داده است.

سابقه و هدف: عوامل مولد عفونت های حاد مجاری تنفسی تحتانی در کودکان متعدد و میزان نقش آنان براساس سن بیماران، ماه های سال، مناطق جغرافیایی و روش های تشخیصی به کار گرفته شده متفاوت می باشد. هدف از این مطالعه تعیین میزان نقش ویروس های سن سی شیال تنفسی و آنفلوآنزا در عفونت های حاد مجاری تنفسی تحتانی در کودکان بستری شده در استان مازندران می باشد.مواد و روش ها: کودکان 1 ماهه الی 10 ساله با عفونت حاد مجاری تنفسی تحتانی بستری در بخش های اطفال بیمارستان بوعلی سینا ساری و امیرکلا بابل از نظر عوامل ویروسی سن سی شیال تنفسی و آنفلوآنزا A و B مورد بررسی با روش ایمونو فلورسانت غیر مستقیم از ترشحات حلقی- بینی نازوفارنکس قرار گرفتند. سپس رابطه آنان با یافته های بالینی، آزمایشگاهی، رادیولوژی، فعالیت فصلی و گروه های سنی درگیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: تعداد 150 کودک با طیف سنی 1 ماهه الی 8 ساله طی 7 ماه دوران مطالعه (آذر ماه 1380 لغایت خرداد ماه 1381) بستری گردیدند. از 33 نفر آنان (22 درصد کل) تعداد 37 ویروس جدا گردید (در  4مورد دو ویروس با همدیگر بودند). میزان فعالیت ویروس سن سی شیال تنفسی در 18 مورد (12 درصد کل) که بیشترین میزان فعالیت در آذر لغایت بهمن 80 و آنفلوآنزا A در  14مورد (3/9 درصد کل) و آنفلوآنزا B در 5 مورد (3/3/ درصد کل) که فعالیت عمده آنان نیز ماه دی بوده و بیشترین گروه سنی مبتلا کودکان کمتر از 2 سال با 73 درصد کل بوده است.استنتاج: ویروس های فوق نقش قابل توجهی در ایجاد عفونت های مجاری تنفسی کودکان خصوصا کودکان کمتر از 2 سال دارند. تفاوت بالینی و آزمایشگاهی قابل توجه ای بین دو گروه عوامل مثبت و منفی یافت نگردید. توصیه می شود مطالعه وسیع تر با طول دوره چند ساله انجام تا نقش عوامل مختلف در ایجاد عفونت های حاد مجاری تنفسی تحتانی شناخته شود و رابطه آنان با نشانه های بالینی و آزمایشگاهی مختلف جهت تعیین سیاست های درمانی و پیشگیری تجربی مشخص گردد.

مقدمه: ویروس سینسیشیال تنفسی انسان(HRSV)  مهم ترین عامل ویروسی عفونت های حاد تنفسی کودکان زیر 5 سال در سرتاسر دنیا شناخته شده است. این ویروس عامل بروز 50 درصد برونشیولیت و 25 درصد پنومونی در نوزادان می باشد. با این وجود، اطلاعات اندکی در رابطه با ژنوتیپ های در حال گردش این ویروس در کشورهای در حال توسعه وجود دارد. از این رو، هدف این مطالعه بررسی ژنوتیپ های HRSV در سال های 1386و 1388 در ایران بوده است.مواد و روش ها: به ترتیب تعداد 72 و 107 نمونه تنفسی از کودکان کمتر از 5 سال مبتلا به علایم حاد تنفسی در سال های 1386و 1388 از چندین شهر ایران جمع آوری و با استفاده از روش RT-PCR برای ژن گلیکوپروتئین G ویروسHRSV مورد آزمایش قرار گرفت.یافته های پژوهش: از تعداد 72 نمونه تنفسی آزمایش شده در سال 1386، تعداد 14 نمونه (19.44 درصد) مثبت تشخیص داده شد که در 3 ژنوتیپ از زیر گروه A قرار داشتند: 12 سویه در ژنوتیپ GA2،1  سویه در ژنوتیپ GA1 و 1 سویه در ژنوتیپ GA5. در حالی که از 107 نمونه تنفسی آزمایش شده در سال 1388، تعداد 24 (22.44 درصد) نمونه از لحاظ  HRSVمثبت بودند که 16 نمونه (67 درصد) در زیر گروه A یعنی 15 سویه در ژنوتیپGA1  و 1 سویه در ژنوتیپ GA2 قرار گرفتند و 8 نمونه (34 درصد) در زیر گروه B و ژنوتیپBA  طبقه بندی شدند.بحث و نتیجه گیری: این مطالعه گردش هم زمان چندین ژنوتیپ از ویروس HRSV را در سال های 1386 و 1388 نشان داد. هم چنین یافته های ما شیوع بیشتر ژنوتیپ های زیر گروه A نسبت به زیرگروه B را نشان داد. در این مطالعه GA2 و GA1 به ترتیب ژنوتیپ های غالب در سال های 1386 و 1388 بودند.

بیماری سارس با سندرم تنفسی حاد با بروز ناگهانی یک نوع ذات الریه آتی پیک با عامل ویروسی از خانوده کرونا ویروس ها می باشد که از یکی از ایالات جنوبی چین آغاز شده و با شیوع در منطقه شرق آسیا به بیش از 30 کشور جهان منتقل شده است. در چند ماهه گذشته سبب ابتلا 5000 نفر و بیش از 300 مرگ گردیده است. ویروس از تماس نزدیک با افراد آلوده و همچنین مدفوع فرد آلوده منتقل می شود. دوره کمون بیماری بین 7-2 روز و گاه تا 10 روز می باشد. بیماری با علایم شبه سرماخوردگی، تب 38 درجه، درد عضلات و سرفه خشک آغاز شده و توسعه می یابد. عکس ریه در تعدادی از بیماران علایم پنومونی یک طرفه و یا دو طرفه را نشان می دهد. علایم آزمایشگاهی می تواند شامل لنفوپنی، کاهش اکسیژن خون و افزایش CPK و LDH باشد. با شناسایی ژنوم ویروس عامل بیماری که نوع جدید از خانواده کرونا ویروس ها است. روش های نوین ملکولی تشخیص ویروس در نمونه های کلینیکی با استفاده از RT-PCR در عرض چند ساعت امکان پذیر شده است. به نظر می رسد منشا این ویروس حیوانات اهلی به خصوص پرندگان باشند. با توجه به سیر متفاوت بیماری در 10% افراد که دچار مشکلات تنفسی می باشند، استفاده از دستگاه تنفس مصنوعی لازم است. درمان با استفاده از استروئید و آنتی بیوتیک های وسیع الطیف و داروهای ضد ویروسی مانند ریباویرین در موارد حاد توصیه می شود. جهت پیشگیری از ابتلا و شیوع بیماری عدم مسافرت به مناطق پرخطر توصیه شده است. در صورت تماس با فرد آلوده کنترل مرتب دمای بدن به مدت 10 روز و در صورت بروز تب 38 درجه و وجود علایم مراجه سریع به مراکز بهداشتی توصیه می گردد. با توجه به آمار بالای آلودگی کادر بهداشت و درمان که با تماس با بیماران بوده اند، آگاهی و توجه جدی پزشکان و کادر بهداشتی درمانی به نکات مراقبتی و پیشگیری ضرورت دارد.